TOPLANTI SONRASI

Gelenek hâline getirdiğimiz yeni yılı karşılama partimiz yine Uğur'un evindeydi. Yine yedik-içtik, hep bir ağızdan konuştuk-güldük. Hediye çekilişinde benim hediyem Uğur'a, O'nunki bana çıktı.

Yani benim çok keyif alarak yaptığım bu yastık, artık Uğur'un evinde olacak. Sağlık ve huzurla yaslansın genç arkadaşım. 

Bu da yastığın arkası. Şerit üstüne minik bir kokina işledim ve tersine de ismimi yazdım

Hediyemin çıkmadığı diğer arkadaşlarıma da kitap ayıraçları hazırladım.

 Ayıraçları da şöyle paketledim;

ÇALIŞMAK HAYATTIR

Hani günlerdir kendi kabuğuma çekilmiş yaşıyorum ya, şimdiye kadar çıkarabildiklerim şunlar;

    kenar motifi de örüldükten sonra yastık olacak

      Ütülenip kolalanacak, ne olacaklarına sonra karar verilecek

       Kırkyama yapılıp,incik-boncukla süslenip yastık yapılacak

  Hergün en az on santim örülüp atkı olacak(yardım paketine girecek)

Netice; 50 numara dantel ipi ile bir daha örülmeyecek. Gözlere ve ellere yazık!!

BOŞ DURMAK YOK

Kısacık bir Saroz Körfezi gezisi sonrasında, işe kaldığım yerden devam ediyorum. Bu sarı şey bebe battaniyesi olacak. Elimde olan sarı yün yetmeyecek diye şu kırçıllı yünü aldım. Bir yandan stokları eritmeye çalışırken, arada yeni birşeyler katmak gerekebiliyor maalesef.

Fukara yorganlarımız tamamen bitti çok şükür.

Bu arada, renkli kareleri örmeyi de ihmal etmiyorum tabi(105 adet oldu)

Bir ara kışlık kumaşları çıkartıp, yazlıkları kaldırmalıyım. Pazen pijama dikmek var listede. Bazı pazenlerden de ev elbisesi yapılabilir meselâ. Bakalım zaman ne gösterecek.

YAZMADIYSAM, VARDIR BİR SEBEBİ..

Sıcaklarda elime almam diyordum ama, baktım ki almazsam bitmeyecek. Bir işin elimde fazla sürünmesi hiç hoşuma gitmiyor. Daha bitirip kullanmadan bıkıyorum. Zaten adetimdir; en sıkıcı işi ilk önce bitirmek isterim ki bir an evvel kurtulayım.İşte bu da öyle oldu.

Yorganlama işi uzun sürmesin ve hataları belli etmesin diye kocaman baklavalar şeklinde oldu.Mahalle yorgancısına götürsem de böyle birşey yapardı zaten.

Yorganlama yaptığım iplikleri astar renklerine göre seçtim. İplikler babaannemden kalma(ve hâlâ sapsağlam). Biraz eksilmiş oldu.

Astarları yerleştirip teğelledim, kenar parçalarını daha rahat takabileyim diye önce overlokla temiz dikiş yapmak istedim.İşte o sırada olanlar oldu ve uzunca zamandır tutukluk yapan makina pedalı durdu. İş makinada takılı kaldı. Çalışmayınca çıkartmak mümkün değil. Singer arandı, bu sıcakta Kadıköy'e gidilip yenisi alındı.

Bugün sadece kenar parçaları eksik olarak işe biraz mola verildi.

Gömlekleri keserken birhayli gözyaşı döktüm ama sonuçta yine yaşayan bir şeye dönüştürdüm.

Kış günlerinde sarınıp kitap okuyabileceğiz(inşallah). Belki de Downton Abbey'in yeni sezon bölümlerini izleriz. 

SON DURUM

Araya bayramın girmesiyle işler plânlandığı şekilde yürümedi. Biraz gecikmeli de olsa hızlı bir tempoyla arayı kapatıyorum. Bir işi yaparken, aklıma birdenbire başka birşey geliyor, hemen onun malzemesini ve ön hazırlıklarını tamamlıyorum.

Bu kumaştan bir "kısa seyahat" çantası dikmiştim. Şimdi de kendime orta boy bir çanta hazırlayacağım. Desene ve renklerine bayılıyorum.

Bu güzelliği kızım bana yaş günü hediyesi olarak hazırlamıştı. Bu mantar pano üzerine yapıştırıp not panosu olarak değerlendirdim. Her ayrıntıyı düşünmüş zevkli ve becerikli yavrum. Altın iğnesi bile var :)

Bu karelerden ancak 56 adet örebildim, devam ediyorum.

Ve nihayet üç örtünün de birleştirme işi bitti(aman ne sıkıldım anlatamam). Şimdi arkasını elyafla kaplama ve astarlama işi kaldı.

Bir de şu altta görünen çiçekli kumaş ve üzerindeki tığ işi kareler bir başka projenin elemanları. Bu da sürpriz gelişme........

Buradan şu çıkıyor ki; internete sadece şöyle bir göz atıp çıkarsam, elimden bayağı iyi iş çıkıyor.

KÖY YANAR, DELİ TARANIR

Gündem yürekleri  yakarken, benim yaptığıma  bu atasözü çok uygun.

Her insan kendini rahatlatmak için farklı şeyler yapar. Benim terapim de bu şekilde.

  

Parçaları yerleştirmem pek kolay olmadı. Bu işin ustaları ince hesaplar yapıyor, taslak hazırlıyor ve buna göre kesecekleri adedi belirliyor(sanırım). Ben 9 gömlekten ne kadar çıktıysa, üç kişiye bölüştürdüm. Renk ve desenler karman çorman yerleştirildi. Aralara minik nakışlı parçalar kattım. 

Şeritler haline getirdim. Yarın(inşallah) şeritleri birleştireceğim. Bundan kopya çekeceğim için, kızlarınki daha hızlı ilerler.

Şimdi sırtımı-belimi dinlendirirken, tığ işine devam..