Sıcaklarda elime almam diyordum ama, baktım ki almazsam bitmeyecek. Bir işin elimde fazla sürünmesi hiç hoşuma gitmiyor. Daha bitirip kullanmadan bıkıyorum. Zaten adetimdir; en sıkıcı işi ilk önce bitirmek isterim ki bir an evvel kurtulayım.İşte bu da öyle oldu.
Yorganlama işi uzun sürmesin ve hataları belli etmesin diye kocaman baklavalar şeklinde oldu.Mahalle yorgancısına götürsem de böyle birşey yapardı zaten.
Yorganlama yaptığım iplikleri astar renklerine göre seçtim. İplikler babaannemden kalma(ve hâlâ sapsağlam). Biraz eksilmiş oldu.
Astarları yerleştirip teğelledim, kenar parçalarını daha rahat takabileyim diye önce overlokla temiz dikiş yapmak istedim.İşte o sırada olanlar oldu ve uzunca zamandır tutukluk yapan makina pedalı durdu. İş makinada takılı kaldı. Çalışmayınca çıkartmak mümkün değil. Singer arandı, bu sıcakta Kadıköy'e gidilip yenisi alındı.
Bugün sadece kenar parçaları eksik olarak işe biraz mola verildi.
Gömlekleri keserken birhayli gözyaşı döktüm ama sonuçta yine yaşayan bir şeye dönüştürdüm.
Kış günlerinde sarınıp kitap okuyabileceğiz(inşallah). Belki de Downton Abbey'in yeni sezon bölümlerini izleriz.
